| Stijgers van 20 meter en bodemvissen |
 |
| In dit deel beschrijft Willem Stolk enkele praktijkvoorbeelden en verteld het een en ander over de gebruikte materialen. Het valt hem op, dat er perioden zijn waarbij de bijhengel meer vis oplevert. Toeval of… |
|
|
 Het vissen met een bijhengel is zoals ik al eerder heb verteld niets nieuws. Wat dat betreft heb ik dan ook geen nieuws te vertellen. Het is wel interessant om te zien, dat snoek van extreme diepte stijgt om een prooi te verschalken.
Van meerval is het algemeen bekend dat ze van extreme diepte omhoog komen om vis aan te vallen. Ze maken hierbij gebruik van specifieke zintuigen en in mindere maten van hun zichtvermogen. Ze zien namelijk niet erg best!
Bij snoek is het enigszins anders. Bij helder water zijn ze in staat om vis van grote afstand waar te nemen. Een dergelijke gebeurtenis heb ik meegemaakt tijdens een heldere koude dag in januari. Rene, Roy en ik visten op de Gouden Ham. Het was een fraaie heldere dag, en het water is in deze periode altijd kraakhelder.
We visten met zowel een hand als een bijhengel. Op de bijhengel hadden we dode voorns aan een fire ball systeem gemonteerd. Rene gebruikte een flinke ingevroren voorn van ongeveer 25 centimeter en ik een vers gedode voorn van 15 centimeter.
De bijhengels hadden we op een diepte van ongeveer 8 meter liggen, dat wil zeggen, de aasvissen zweefden op 8 meter diepte. De handhengels hadden we voorzien van grote shads (25 centimeter) en ook hiermee visten we tussen de 8 en 10 meter. De werkelijke diepte lag rond de 20 meter! We visten dus ruim boven de bodem om op deze manier snoek te verleiden om te ‘stijgen’.
|
|
| Streep op de visvinder |
|
Het was Rene die riep; ‘Kijk die streep eens, lijkt wel een meerval!’ We zagen inderdaad een duidelijke lijn op de visvinder verschijnen, die begon bij 20 meter en eindigde bij zijn aasvis. Meteen daarna boog zijn top traag naar onder. Rene opende zijn beugel om lijn te geven en na ongeveer 5 seconden keek hij Roy aan en zei ‘Ik sla aan.’ Nadat hij had aangeslagen was het meteen duidelijk dat het hier om een forse vis ging. Rene drilde de vis vakkundig en na een minuut of tien kon hij de vis landen. Deze snoek kwam dus van 20 meter een diepvriesvoorn halen! Een mooi waar gebeurd verhaal. De overigens forse voorn die Rene gebruikte flankte mooi en in helder water is dit natuurlijk niet verkeerd.
Een dergelijke aaspresentatie valt goed op en een snoek die op scherp ligt kan hierdoor geïnspireerd raken en ‘stijgen’. Een diepgevroren voorn blijkt dan geen probleem!
Meteen na het onthaken hebben we wat foto’s gemaakt en de vis werd snel teruggezet. Ook nu zagen we de vis via de visvinder weer afzakken naar de diepte. |
|
|
Snoek van de bodem
 Het was de opening van het seizoen 2006, waarbij het weer niet al te best was. We visten eerst op de Rijn, maar de vangsten vielen tegen. We hadden heel wat kribvakken uitgeworpen, maar vingen slechts enkele vissen aan kunstaas.
We besloten om een aangrenzende zandplas op te gaan. Eenmaal aangekomen zagen we signalen op het display, activiteiten op 8 meter.
We besloten om met zowel de handhengel als bijhengel te gaan vissen. Beide hengels voorzien van dode voorns aan de fire ball. De bodemstructuur was op dit gedeelte niet echt interessant. Totaal geen glooiingen of taludvorming. Het was gewoon een vlak stuk bodem.
We lieten de voorns zakken en visten erg traag. Ik manoeuvreerde m’n boot langzaam kris kras over het vlakke stuk bodem en al snel kregen we beet aan de bijhengel. Een maatse snoekbaars had de voorn te pakken. Ook mijn vismaat Chris kreeg beet en ook op de bijhengel. Wederom een maatse snoekbaars. We monteerden opnieuw de aasvissen op de fire balls en lieten de aasvissen zakken. Waarom we op de handhengel geen beet kregen is natuurlijk gissen. Want met de handhengel beweeg je het aas toch anders. De bijhengels bewegen met de boot mee en deze ‘actie’ is anders. In ieder geval kreeg ik na een half uur weer beet. Dit keer geen felle ruk aan de top, maar een langzame softe buiging van de tip. Meestal duidt dit op een grotere vis.
Ik drukte de hendel van de BBX in waardoor de vis vrij kon wegzwemmen. Na 5 seconden sloeg ik aan en voelde forse weerstand. Na een fraai gevecht kwam er een mooie vis langszij. Even snel wat foto’s schieten en weer terug die vis. Het was de bedoeling dat we snoekbaars vingen. Echter deze snoek lag strak aan de grond en vergreep zich aan de dode voorn die ik over de bodem sleepte.
We vingen overigens een tiental vissen die dag waarvan 1 snoek en de rest snoekbaars. Op 1 na alles aan de bijhengel. Toeval? Ik weet het natuurlijk niet exact, maar het was wel opvallend.
|
|
Lange bijhengel-steun
Wanneer ik met een bijhengel vis, dan wil ik graag alles bij de hand hebben. Voorheen moest ik telkens bukken om de hengel te bedienen en dat is niet optimaal. Ik heb hiervoor een steun op maat gemaakt. Hiervoor heb ik een aluminium vlonderpoot gebruikt. Ik heb een 12 mm gat in mijn plateauvloer gemaakt en daaronder een bus met daarin een vleugelmoer. De lange steun steek ik vervolgens in de vloer en met de vleugelmoer draai ik hem vast. Als ik nu op mij stoel zit, kan ik er bij zonder bukken. Ik kan de hengel optimaal bedienen. Zeker wanneer de bodemstructuur grillig is, is dit erg belangrijk, maar ook wanneer je een aanbeet krijgt. Je mag immers niet te laat zijn, want de vis kan te veel weerstand voelen en loslaten.
Op deze steun heb ik een Scotty hengelhouder bevestigd. Omdat ik niet sleep, is deze geschikt als steun voor de bijhengel. Er komt immers geen kracht op de hengel te staan, wat bij het slepen wel zo is.
De hengels die ik gebruik variëren van 2.40 tot 2.10, beide met een medium of medium heavy actie.
Vrij zachte hengels dus, die eigenlijk gemaakt zijn voor het vissen met kunstaas tot zo’n 35 gram. Deze hengels voldoen echter meer dan uitstekend als bijhengel. De Nexave serie is bijvoorbeeld ook nog eens betaalbaar.
De BBX molen is ideaal in combinatie met een bijhengel omdat je door het gebruik van de lever brake eenvoudig lijn kunt geven. Geen beugel openen dus, maar eenvoudig het hendeltje gebruiken.
De Dyneema die ik gebruik, heeft een diameter van 14/00 -en de stalen onderlijn heeft een lengte van 50 cm. Met een trekkracht van 12 kg.
Zoals gezegd gebruik ik slechts 1 dreg naast de fireballhaak en dit werkt naar tevredenheid. Simpel maar effectief. En die grotere vissen schuiven er wel overheen, wees maar niet bang.
Willem Stolk
|
|
| Lijnafgifte gaat eenvoudig door gebruik ‘lever brake’. |
|
|
|
|
|
|
|
