 |
|
| Rovers van de rivier 2 - Werpen of roofvis |
|
|
|
|
|
Beschreef Willem Stolk in het vorige nummer de manier van aanpak van het vissen op snoek, snoekbaars en baars op de grote rivieren, in dit tweede deel bespreekt hij de specifieke manier van het werpend vissen.
|
|
|
|
|
Het werpend vissen is een techniek waarmee een roofvisvisser vele kanten op kan. De omstandigheden en het type water bepalen namelijk voor welk kunstaas er wordt gekozen en hoe daarmee geworpen moet worden. Maar wat betreft het vissen op de rivier, beperk ik mij voornamelijk tot het werpend vissen met plastic kunstaas. Plastic kunstaas wordt doorgaans op loodkoppen gemonteerd, waarbij kan worden gekozen voor ronde jigkoppen en de diverse staande modellen, zoals bijvoorbeeld de Erie-jig. Met beide koppen kan zowel verticaal als werpend worden gevist, maar omdat er toch enige nadelen aan deze loodkoppen zitten - zo zorgen zij er onder andere voor dat het plastic kunstaas een zeker stijfheid krijgt en daardoor aan actie verliest – ben ik een beetje gaan experimenteren.
Natuurlijk is niet alleen de actie van een kunstaas van belang, want uiteindelijk bepalen de daadwerkelijke vangsten en natuurlijk ook de missers of iets goed werkt of voor verbetering vatbaar is. Gelukkig lees ik ook in artikelen van collega’s dat zij wel eens terugkomen op eerdere uitspraken. Zo was het voorheen een aanrader om haken zo ver mogelijk in een shad te plaatsen. Dat hierdoor de actie van de shad stijver wordt, is een logisch gevolg. Een loodkop met een korte haak zorgt er daarentegen voor dat een shad meer speelruimte heeft en daarom een meer uitslaande actie krijgt. Dat kan in sommige situaties al voor een toename van het aantal aanbeten zorgen. En dat bovendien en dan met name een snoekbaars ook vaak van voren zijn prooi aanvalt, is ook handig om te weten. Een haak vóór in de shad is in combinatie met andere verbeteringen al een hele stap voorwaarts.
Wat ik dus doe, is proberen bestaande technieken te verbeteren vanuit mijn eigen denkwijze om zo uiteindelijk meer vis te vangen. En aldus doende, kwam voor mij vast te staan dat de actie van een shad belangrijker is dan de kleur. Ik ben tot deze conclusie gekomen doordat ik tijdens mijn experimenten meerdere malen de actie van de dag vond door steeds weer van plastic kunstaas te wisselen. En daarbij ontdekte ik ook dat een shad met de juiste actie voor het aantal aanbeten belangrijker was dan de kleur. Had ik de juiste actie gevonden, dan wisselde ik ook regelmatig van kleur, maar kon door te wisselen van kleur niet echt een duidelijk verschil in het aantal aanbeten ontdekken. Ik ving dus met alle kleuren. Maar om uiteindelijk het rendement nog meer te optimaliseren, zal ik de betekenis van actie in combinatie met kleur nog eens verder onderzoeken.
|
|
|
|
|
| Multi Flex Systeem |
|
|
|
|
|
De actie van een shad is dus heel belangrijk, maar terugkomend op de loodkoppen en los van het feit dat een korte haak voor in de shad beter werkt dat een lange haak achter in de shad, vind ik ronde en staande jigkoppen voor het verticaal vissen goed genoeg, maar voor het werpend vissen denk ik er anders over. Die koppen hebben namelijk de volgende nadelen:
- De hoek waaronder de haak staat, is tijdens het aanslaan niet optimaal;
- Ook een jigkop met korte haak beïnvloedt de actie van de shad nog nadelig;
- Een redelijk aantal aanbeten wordt gemist;
- Het uitwisselen van het loodgewicht is omslachtig.
Wat ik wilde, was snel duidelijk: geen vaste loodkoppen meer. Ik ging op zoek naar een flexibel inzetbaar systeem. Ik wilde in ieder geval een enkele haak in combinatie met een of twee dreggen. Daarnaast bepaalde ook de manier van vissen hoe het systeem eruit moest komen te zien. Ik doel nu op de manier waarop actie aan het kunstaas wordt gegeven. Door werpend te vissen kan dit namelijk op verschillende manieren gebeuren, en wel door het kunstaas met de hengel omhoog te tikken of door alleen aan de slinger van de molen te draaien. Maar daarover dadelijk meer.
De haken had ik al snel gevonden. Wat overbleef, was het bedenken van een methode om de loodkop te bevestigen. Daartoe kocht ik zeer fijn, maar sterk staaldraad en maakte dit in een lus vast door het oog van de haak. De lengte van het staaldraad varieert van twee tot vier centimeter. Vervolgens kan ik met behulp van een fleurnaald eenvoudig een loodhagel met centraal gat over het staaldraadje schuiven. Is de loodhagel eenmaal over het staaldraadje heen dan blijft er een klein lusje over waar de speld van de speldwartel weer in kan om het geheel aan de hoofdlijn (of eventueel stalen onderlijn) te kunnen bevestigen.
Is dit gebeurd, dan kan ik eenvoudig de haak in elk gewenste type shad stoppen. Normaal gesproken komt de haak aan de bovenzijde van de shad eruit, maar ik kies ervoor om dit om te draaien. Bij mij komt de haak dus onder uit de shad tevoorschijn. Dit lijkt wat vreemd, maar het werkt wel!
Met dit systeem kan ik elk type shad of ander plastic kunstaas monteren en heel eenvoudig en snel het gewicht van de loodhagel verwisselen. Het gewicht van de loodhagel kan namelijk doorslaggevend zijn. Enkele grammen meer of minder doen vaak wonderen! De loodkoppen die ik gebruik, zijn los te koop. Zelf bezit ik een verzameling variërend in gewicht van 8 tot en 30 gram en ook heb ik ze in verschillende kleuren.
De extra dreg(en) kan ik eenvoudig bevestigen. Ik heb een doosje waarin ik kant en klare ‘dreglijntjes’ heb zitten. In sommige gevallen is één extra dreg voldoende, maar het kan ook zijn dat er een tweede bij moet. Dit alles hangt af van het aasgedrag van de vis.
Overigens heb ik dit systeem MFS, ofwel Multi Flex Systeem gedoopt. Je moet het beestje nu eenmaal een naam geven.
|
|
|
| Werpen |
|
Werpend vissen doe ik op twee verschillende manieren. Bij de eerste manier (zie tekening 1) hou ik de hengel in een dusdanig positie dat ik klaar ben voor de aanslag en draai alleen de shad binnen, waarbij de beweging die ontstaat door het draaien aan de slinger en die aan de top van de hengel wordt doorgeseind het kunstaas al vlak tegen de bodem aan een beetje laat stuiteren. Bij de tweede manier (zie tekening 2) geef ik echt actie aan de shad door de hengel te liften, waardoor het kunstaas grotere sprongen maakt.
Wanneer ik welke techniek toepas, hangt af van het aasgedrag van de vis. Vooral snoekbaars kan zich curieus gedragen en kan toch tot een aanbeet worden verleid door beide technieken afwisselend toe te passen. Het verschil in actie van het kunstaas is enorm, zeker met het MFS.
Wanneer ik werpend vis, gebruik ik een hengel van 2,70 meter. Deze lengte is noodzakelijk om de haak goed te kunnen zetten, zeker wanneer ik een aanbeet krijg op grote afstand. Daarnaast is het vermogen van de hengel afhankelijk van het gewicht en de grootte van het plastic kunstaas waarmee ik vis. Mijn voorkeur gaat uit naar hengels met een medium tot medium/heavy actie. Ook van belang is het totale gewicht van de combinatie van hengel en molen. Zo licht mogelijk luidt hier het devies, aangezien er op een dag honderden worpen worden gemaakt. Mijn hengels hebben daarom een hoog carbongehalte, terwijl de molen er een van de nieuwste soort is, in dit geval de Stella FW 2500 die maar 230 gram weegt. Bovendien is deze molen vrijwel onverslijtbaar en voorzien van een magnifieke slip. Duurkoop is in dit geval goedkoop.
|
|
|
| Links: Door de shad gewoon binnen te draaien, blijft deze in de buurt van de bodem. De hengel blijft in de aanslagpositie.Rechts: Door de hengeltop voortdurend te liften, wordt de shad veel actiever binnengevist. |
|
|
|
|
|
|
|
| Gekleurd dyneema |
|
|
Als lijn gebruik ik bij het werpend vissen uitsluitend dyneema, evenwel niet zomaar een dyneema lijn, maar een fel oranje of fel geel of groen gekleurde. Die kleur is namelijk ook van groot belang. Niet alleen kan ik daardoor prima zien waar ik werp en vis, maar ik kan daarmee ook een beet waarnemen voordat ik die voel. Dat klinkt misschien raar, maar het kan echt. Zeker wanneer ik met lichte loodhagels van acht tot tien gram vis en de vis daardoor nauwelijks moeite heeft om het kunstaas op te zuigen, komt dit regelmatig voor. Dit zien van de aanbeet voordat hij wordt gevoeld, geeft het werpend vissen weer een extra dimensie. Wanneer en waar ik welke gewichten gebruik, zal ik een volgende keer beschrijven aan de hand van enkele praktijkvoorbeelden.
Als u werpend vist, let dan altijd op de windrichting. Werpt u bijvoorbeeld tegen de wind in, dan duwt de wind de dyneema naar u toe, en dat heeft een vertragend effect op de actie van de shad. Werpt u met de wind mee, dan wordt de dyneema naar het water gedrukt waardoor de shad sneller zakt. Werpt u dwars tegen de wind in, dan krijgt u een bocht in de lijn en die zorgt er weer voor dat niet alleen opnieuw de actie wordt beïnvloed, maar ook loopbaan van de shad. Houdt u dus rekening met de wind en let goed op welke manier van werpen de meeste aanbeten oplevert. Ik probeer tijdens een visdag alle manieren, omdat ik uit ervaring weet dat er grote verschillen kunnen zijn.
|
|
|
|
|
| Serieuze plaats |
|
Al met al durf ik te stellen dat het werpend vissen met plastic kunstaas een serieuze plaats verdient binnen roofvisvisserij op de rivier. Het werpend vissen is een ‘never ending story’, alles is mogelijk. U kunt eindeloos variëren met gewichten, met dyneema, acties, montages, et cetera. Alle lagen van het water zijn af te vissen, zodat u meer kans maakt op de rovers van het zoete nat. En daarnaast vind ik zelf het actief bezig zijn met plastic gewoon leuk. De aanbeten zijn snoeihard of subtiel, maar altijd magnifiek. En ook is het gewoon een feit dat u met werpend vissen sneller een groot gebied kunt afvissen en taluds naar boven, naar beneden en diagonaal kunt bewerken.
Zoals gezegd zal ik de volgende keer wat praktijkvoorbeelden beschrijven om zichtbaar te maken wat allemaal mogelijk is.
Willem Stolk
|
|
|
|
|
|
|
