| SHIMANO WITVISTOTAALCLINIC 2007 |
 |
Ik was weer erg verheugd dat ik namens Witvis Totaal verslag mocht doen van de Shimano Witvistotaal clinic. Afgelopen 27 juli was het weer zover.
De dag ervoor hebben Theo Hartogs en ik werkelijk alle hoeken van de Lithse ham bekeken. In tegenstelling tot vorig jaar toen het bloed heet was, was het nu erg guur weer. Er stond een straffe wind uit het zuidwesten. Op de meeste plekken was vissen met de stok, match of bolo onmogelijk. Na een lange speurtocht hebben we toch de knoop door gehakt. We zouden gaan vissen in het meeste westelijk gelegen gat nabij het dorp Maren-Kessel. Alleen op deze stekken hadden de heren de wind in de rug.
|
|
|
|
|
Na een middagje “tuinieren” hadden we vijf prachtstekken gecreëerd. Wel te verstaan voor de volgende heren, die de volgende witvisdisciplines zouden vertegenwoordigen.
Allan Scothorne - Stok en match (slider)
Steve Ringer - Feeder in combinatie met pellets en boilies
Leo Wouters - Bolognese hengel
Cor Kraaij - Feeder (conventionele manier, lange afstand)
Theo Hartogs - Match (slider)
|
|
|
|
|
| Rond de klok van negen uur in de ochtend kwamen de eerste “gelukkigen” het duikerslokaal, het thuishonk van de Lithse duikclub, binnen. Deze geweldige club vrijwilligers stond weer garand voor de innerlijke mens deze dag. Na een hartelijk welkom door Frans Nestors die Shimano deze dag vertegenwoordigde toog het hele gezelschap naar de waterkant. |
|
|
| Leo Wouters |
|
De eerste stek werd bezet door Leo Wouters hij zat op het meest ondiepe gedeelte en viste met zijn favoriete “bolo”. De trouwe witvistotaal lezer kent zijn artikelen in ons lijfblad wel. Hij is met recht een van Nederlands beste promotors van het”bolo-vissen”. Na zijn derde inzet stond zijn zeven meter lange aspire al krom! Een platte had de aantrekkingskracht van een rood krullend mestpiertje niet kunnen weerstaan. Met een rustige vloeiende beweging vloog de dobber weer naar de stek. Leo onderhield zijn stek op een zeer accurate manier met zijn werppijp die hij eigenhandig vervaardigd heeft. Regelmatig wierp hij balletjes ter grootte van een ei in de buurt van de acht grams dobber. Ook deze typische bolo dobbers worden door Leo zelf gemaakt.
De mensen konden genieten van een prachtvisserij. “Al weer een aantal nieuwe bolo-vissers in de dop”, moet Leo gedacht hebben.
|
|
|
| Theo Hartogs |
|
De volgende stek werd vertegenwoordigd door Theo Hartogs. Theo vist samen met Ton Ruijs voor het “Shimano match-team”.
Hij had een viertal matchhengels opgetuigd alle voorzien van een slider. Het waren behoorlijk zware dobbers, wat ook nodig was vanwege de straffe wind die over de Lithse ham woei.
Kenmerkend aan de montages van Theo was de afstand van de dobber ten opzichte van het bulklood. Deze montage vraagt een uiterste balans van de dobber, anders zal de hele montage voor geen meter gooien. De dobbers van Theo gooiden alle vier perfect! Ze waren alle geheel in balans. Bovendien zorgen de flights die in de pen verlijmt zijn voor een perfecte vlucht.
Niet lang nadat Leo Wouters zijn eerste vissen ving arriveerde de vis bij Theo. De beten dienden zich aan in de vorm van prachtige opstekers.
|
|
|
| Steve Ringer |
|
In het midden van de landtong die deze dag bevist werd zat Steve Ringer. Dit is een visser die aan de overkant van de Noordzee “hot” is. Hij vist daar voornamelijk op de zogenaamde “commercials”. Dit zijn afgesloten putten die voorzien zijn van een flink bestand aan karper en witvis. Steve heeft op dit wateren menig grote wedstrijd op zijn naam geschreven. De visserij op dit soort wateren is in de U.K. in een grote stroomversnelling terecht gekomen. In het bijzonder het grondvoer en het aas hebben flinke ontwikkelingen doorgemaakt. Steve vist met grondvoer dat voornamelijk bestaat uit vismeel. In combinatie met stevig ruikend voer gebruikt hij pellets, luncheon meat en mini-boilies als aas.
Het laatste jaar gebruikt bijna iedere “Commercial fisherman” groen grondvoer. Het voer verkrijgt deze kleur doordat er algen in verwerkt zijn. Volgends Steve is dit een kleur die van nature voorkomt in het water. De vis krijgt op deze manier niet zo snel argwaan.
Het feedervissen op Steve’s manier vergt een totale andere benadering. De montage is geheel anders. Een veel gebruikte montage in Nederland is de zogenaamde schuivende lus waarin de wartel bevestigd wordt. De vis krijgt op deze manier erg veel ruimte voordat deze de weerstand van de korf voelt. In principe gebruikt Steve dezelfde montage er is echter een groot verschil, hij knoopt de lus zo klein dat er een zogenaamd “bolt rig” effect ontstaat. In combinatie met de korte onderlijnen die Steve gebruikt zal de vis nadat deze het aas opgenomen heeft meteen gehaakt worden door het gewicht van de korf.
Ik kan u vertellen dat deze beten fenomenaal zijn. De 0.75 oz top werd regelmatig resoluut kromgetrokken. Wij Hollanders zijn gewend om vrij vroeg aan te slaan. Steve wacht totdat zijn hengel bijna van de steun getrokken wordt. Dit heeft alles te maken met het door hem gebruikte systeem. De deelnemers aan de clinic hebben meerdere malen staan roepen “beet, beet!” Steve’s antwoord was dan steevast “those are liners”. Pas nadat de beet helemaal doorzette haalde hij de hengel heel rustig naar achteren. Het gebruik van dyneema is bij deze manier van vissen totaal niet nodig. De beten komen zo goed door en direct kontact voor de aanslag is niet nodig. De vis heeft zichzelf immers al gehaakt.
Voor veel deelnemers was dit een openbaring. Ik denk dat een aantal deelnemers zeker gaan experimenteren met pellets en vismeel nadat ze deze show gezien hebben. Werkelijk waar op het einde van de middag lag de vis erg dik. Elke inzet dirigeerde Steve een platte naar zijn net.
De manier van drillen is ook erg verschillend van onze manier. Wij zijn geneigd om de vis zo snel mogelijk naar het water oppervlak te dirigeren door de hengel hoog te houden. Ringer zul je dit niet snel zien doen. Hij houdt zijn zachte 12 voets Antares feeder zijdelings geheel horizontaal. De vis blijft op deze manier langer onder water en ondervind op deze manier veel minder weerstand. Resultaat ….sneller vis in het net! |
|
|
| Alan Scotthorne |
|
Op het volgende plateau zat “de Great” Allan Scotthorne “foure times World Champion! Veel deelnemers vroegen hem het hemd van het lijf. Allan’s kijk op dobbers en tuigen boeide vele mensen. Helaas was het water te helder en te ondiep om met de stok te vissen. Om toch bij de vis te komen had hij een “speedmaster” match voorzien van een slider. De montage was totaal anders dan die van Theo. Allan liet de dobber rusten op het bulkllood, dat betond uit een aantal grote loodhagels. De hoofdlijn liep hieronder een 75 cm door. Op ongeveer 50 cm en net boven de wartel waaraan de onderlijn bevestigd zit, had hij een aantal kleine valloodjes geknepen die als valloodjes dienden. Allan zat op de kop van de landtong. De wind speelde hem flink parten. Het vervelende was dat de wind iets wat gedraaid was waardoor hij zijn slider niet op de plek kon houden. Niet getreurd hij beantwoordde en heleboel vragen. Je kon het zo gek niet bedenken. Over elastiek, topdelen, connectors, wagglers, sliders hengels etc.
Toen de wind in de middag ging liggen, kwam de klasse van deze visser naar boven in no time wist hij een tiental mooie brasems te vangen.
|
|
|
| Cor Kraaij |
|
Als laatste en als grote windvanger zat Cor Kraaij. Hij is al jaren een vaste kracht in het Shimano witvis team. Cor liet de mensen de fijne kneepjes van het afstandsfeederen zien.
Hij had een viertal heavy feeders opgetuigd. Met deze hengels kost het geen enkele moeite om een 50 tal meters te overbruggen. Ik weet ook wel dat vijftig meter niet echt extreem is en in deze tijd de naam extreem niet mag dragen. Wanneer Cor zijn korven naar tachtig negentig meter knalde had hij meer dan twintig tellen water voordat de spanning van de top viel. Een beetje diep voor een vissessie in de maand juli vinden jullie niet?
Cor wist regelmatig een brasem te verschalken. Wat ik persoonlijk erg leuk vond was de tegenstelling betreffende het materiaal van beide feedervissers op deze dag. Steve had twee zachte hengeltjes opgetuigd met molens uit de 4000 serie voorzien van een nylon lijn. Cor daarin tegen had hengels van minimaal 13 voet voorzien van molen uit de 6000 serie voorzien van dyneema met een dikke voorslag. Beide heren vingen goed vis. Het werd me wederom weer een duidelijk dat het soort water het type hengel bepaald. Engeland kent geen rivieren zoals wij die kennen ook grindgaten zoals de Lithse Ham komen maar sporadisch voor in de U.K.
|
|
|
|
|
Ik en velen met mij vonden het een zeer geslaagde dag. Het vissen was geweldig, het eten was super en het weer viel reuze mee. En wat is er nu leuker om een aantal zeer gerenommeerde vissers het hemd van het lijf te vragen, niets toch? Kortom ik hoop dat de Witvistotaal-Shimano clinic in 2008 een vervolg krijgt.
Patrick Princen |
|
|
